Mindfulness is inmiddels een bekend begrip: het bewust en zonder oordeel aanwezig zijn bij wat er nu is. Bij PWRmind gebruik ik daarnaast graag het woord opmerkzaamheid — een eigen accent binnen die bredere mindfulnesstraditie.
Opmerkzaamheid gaat over het bewust leren waarnemen van wat er in lichaam, gedachten en gevoelens gebeurt, op het moment dat het gebeurt — zonder er meteen op te hoeven reageren. Waar mindfulness vaak wordt uitgelegd als een houding van aandacht, ligt bij opmerkzaamheid de nadruk op die eerste stap: eerlijk zien wat er is, vóórdat je een verhaal, oordeel of reactie toevoegt.
Dat klinkt eenvoudig, maar in de praktijk is het een vaardigheid die training vraagt. We zijn gewend om meteen te reageren op wat we voelen of denken: spanning wegdrukken, gedachten wegduwen of er juist in meegezogen worden. Opmerkzaamheid creëert een kleine pauze tussen waarnemen en reageren — en in die pauze ontstaat ruimte om bewuster te kiezen hoe je verder gaat.
In mijn sessies, trainingen en het boek waar ik aan werk (Opmerkzaamheid — Een rustigere blik op het leven) komt dit thema steeds terug: niet als extra taak, maar als een rustige, herhaalbare manier om meer grip te krijgen op stress, piekeren en spanning in het lichaam.
